Hiking Europa
- Schotland -
Solotocht Schotland 2007: Cairngorms en NW Highlands (Wester Ross)






Schotland 2006 en 2007
orientatie tocht in schotland,
klik op figuur voor vergroting

Cairngorms Lairig Ghru
Cairngorms: Lairig Ghru, klik op figuur voor vergroting


At the top of Beinn Tarsuinn
Wester Ross: At the top of Beinn Tarsuinn
Klik op figuur voor vergroting



overzicht tocht Cairngorms
overzicht tocht Cairngorms, klik op figuur voor vergroting



Glen Luibeg
Glen Luibeg, klik op figuur voor vergroting



Courrour Bothy
Courrour Bothy, klik op figuur voor vergroting





Red Deer close to bothy
Red Deer at Courrour Bothy, klik op figuur voor vergroting







Lairig Ghru
Lairig Ghru, klik op figuur voor vergroting







overzicht tocht Wester Ross
overzicht tocht Wester Ross, klik op figuur voor vergroting



camp at Lochan Fadda
Camp at Lochan Fadda, klik op figuur voor vergroting

panorama view Beinn Tarsuinn
Panorama view from Bein Tarsuinn
Klik op figuur voor vergroting

rainbow in Gleann na Muice
Rainbow in Gleann na Muice, klik op figuur voor vergroting

sunset at Shenavall
Sun set at Shenavall, klik op figuur voor vergroting

panorama N view Sgurr Fiona
Panoramaview north from Sgurr Fiona
Klik op figuur voor vergroting

panorama S view Sgurr Fiona
Panoramaview south from Sgurr Fiona
Klik op figuur voor vergroting

View from Cadha Gobhlach, klik op figuur voor vergroting

An Teallach NNW
An Teallach NNW, klik op figuur voor vergroting


Fuar Loch Mor and Dubh Loch
Fuar Loch Mor and Dubh Loch, klik op figuur voor vergroting


Shenavall bothy
Shenavall bothy, klik op figuur voor vergroting


Loch an Nid
Loch an Nid, klik op figuur voor vergroting

Samenvatting

Periode:11 mei 07 - 19 mei 07

Route:

  • 110507 Braemar-Courrour bothy
  • 120507 Courrour bothy -Aviemore
  • 130507 Kinlochewe - Lochan Fadda
  • 140507 Lochan Fadda- Shenavall bothy
  • 150507 An Teallach
  • 160507 A Mhaighdeand Ruadh Stac Mor
  • 170507 Shenavall bothy - Braemore Junction
  • Weer: zon, buiig, regen, hagel, natte sneeuw, 5-15 ºC, wind 2-5 Bft

    Kaarten: Ordnance Survey 19-20 en OL 3 (Cairngorm national park)

    Boeken:

  • Scottish Hill tracks (Scottish Rights of Way and Acces), 4th edition 2004
  • North to the Cape (D. Brook&P. Hinchliffe, Cicerone), 1999
  • Northern Highlands (Pocket mountains ltd), 2003
  • Inleiding

    Vorig jaar heb ik voor het eerst een solotrektocht gemaakt. Mijn goede ervaringen van die tocht zijn aanleiding geweest om weer een solotocht te maken.

    Tijdens deze tocht heb ik twee verschilllende gebieden bezocht, Cairngorm National Park en de Wester Ross in de NW HIghlands (Letterewe Forest en Fisherfield Forest) tussen Kinlochewe en Dundonnell, ook wel "the last great wilderness" genoemd. Het tweede deel is een vervolg op mijn tocht van vorig jaar, op weg naar naar Cape Wrath.

    Het eerste deel was een twee daagse trektocht door de Lairig Ghru, een klassieke tocht dwars door Cairngorm national park van Braemar naar Aviemore. De eerste dag van Braemore naar Courrour bothy. En daarna via de Lairig Ghru naar Aviemore en van daar met de bus naar Inverness

    Voor het tweede deel (5 dagen) van de tocht ben ik met de trein vanuit Inverness afgereisd naar Achnasheen en van daaruit een lift naar Kinlochewe. Daarna noordwaarts getrokken richting Shenavall. In de omgeving van Shenavall twee dagtochten ondernomen om enekele Mumro's te beklimmen waaronder An Teallch. De laatste dag ben ik het gebied uitgetrokken in de richting van Braemore junction.

    Let op: Deze tocht is alleen geschikt voor zeer ervaren wandelaars. Je moet goed overweg kunnen met kaart en kompas en een zeer goede conditie is een vereiste om deze tocht verantwoord te kunnen maken.

    Hierna volgt een beschrijving van mijn trektocht per dag en een selectie van gemaakte foto's. Ook kun je de Dia Show Solo-trektocht Schotland 2007 bekijken met daarin veel meer foto's

    dag 1:Braemare-Courrour bothy (Cairngorms)(OL3)

    Eindelijk is het zover. Vroeg op, net op tijd bij de trein naar Schiphol.Deze keer vlieg ik met KLM naar Aberdeen, we beginnen met een vertraging van ongeveer een uur. Ik hoop dat we de tijd een beetje inhalen omdat de aansluitingen met de bus richting Braemar niet veel ruimte over laten en zo vaak gaat de bus niet. Als ik de juiste bus kan krijgen dan ben ik in het begin van de middag in Braemar en kan ik het eerste deel alvast lopen richting Courrour bothy.

    Na een relaxte vlucht komen we maar een half uur te laat aan op Aberdeen airport. Het voordeel van dit vliegveld is dat het klein is waardoor de bagage snel (20 minuten na landen) al op de band ligt. Ik kan de juiste bus net op tijd krijgen. Overstappen in Aberdeen en daarna een lange busrit naar Braemar.

    Rond 1400 uur zijn we er. Voordat ik kan vertrekken eerst gas kopen bij de outdoorshop die me ook de weersverwachting geeft. Hij zegt dat de bothy is gerenoveerd, ik ben benieuwd want de berichten van internet over deze bothy waren niet al te best. Ik ga uit van een overnachting in de tent. Als ook water heeft getapt begint de tocht. Het eerste deel is even doorbijten langs een 10 km normale weg richting Linn of Dee. Er is hier maar weinig verkeer dus de kans op een lift is niet groot. Wel een paar tegenliggers. Het is gelukkig droog als is het wel bewolkt. Na een half uurtje komt er toch een auto aan die de goede richting op gaat. Toch maar even proberen. En raak, het zijn mountainbikers en ik kan achter in het busje mee naar Mar Lodge. Dat scheelt wat tijd en saaie kilometers.

    Even na Mar Logde begint het onverharde pad naar Derry Lodge. Het pad is goed en gelukkig is het weer redelijk. Onderweg kom ik zo nu en dan andere wandelaars tegen, allen verlaten ze het gebied. Hoe dichter ik Derry Lodge nader des te ruiger wordt de omgeving en merk ik dat ik nu echt in de Cairngorms ben gekomen.

    Bij Derry Lodge houd ik even lunchpauze, daarna begint het echte werk, single track. Onderweg kom ik een kudde herten tegen, ze grazen rustig verder als ik hun paseer op een 100 meter. Rond een uur of zes komt Devils Point in zicht, dat wil zeggen de onderkant, de bovenkant zit gevangen in een wolkenlaag. Als ik ter hoogte van Devils Point ben, kijk ik de Lairig Ghru in. Een mooi gezicht de nauwe pas omringd door de steile wanden van Ben Macdui (met 1309 m de hoogste van de Cairngorms) en Braeriach.

    Even later komt de bothy in zicht en dan begint het ook te regenen, moet ik toch nog de regenjas aan. Als ik het bruggetje oversteek staan twee herten me met verbazing aan te kijken maar gaan door met grazen. De bothy is helemaal leeg maar het ziet er goed uit. Ze zijn nog bezig met een renovatie maar het originele deel is beschikbaar. Er is 1 slaapplek die van de grond af is. Het is inmiddels 1900 uur. Het zou me verbazen als er nog mensen binnen komen. Ik instaleer met slaapplaats en ga aan mijn eerste Adventure Food pakket, Nasi Saté (erg lekker.

    Als ik aan het eten ben hoor ik luide stemmen buiten. Er komen twee Britse jongens binnen die er vermoeid uitzien. Ze hebben vannacht op Ben Macdui overnacht, het vroor en na een lange tocht hebben ze de bothy bereikt. Aardige jongens maar wel veel lawaai. Ze besluiten hun spullen binnen neer te leggen maar wel de tent buiten op te zetten.

    Dan nog meer bezoek even voor negenen als de duisternis langzaam binnentreedt. Twee Duitse mannen, Hagen en Vulco. Zij willen wel in de bothy slapen wat ook kan want op de grond is voldoende ruimte. Het zijn aardige gasten, type natuurliefhebbers. We praten wat over hikingtrips die we in Schotland hebben ondernomen. Hagen doet de Lairig Ghru voor de zevende keer, omdat hij het zo mooi vindt. Ze zijn deze keer vanuit Aviemore gekomen, waar ik morgen naar toe moet. Rond 10 uur gaan we de slaapzak in, de temperatuur daalt nu snel.

    dag 2:Courour Bothy - Aviemore(OL 3)- Inverness

    Rond een uur of 6 word ik wakker van Hagen die aan het rommelen is met zijn slaapzak. Hij moet even naar buiten om te plassen, het is al licht en het regent. Opgewonden komt hij terug, Er staan twee herten pal voor de hut. Ik klim ook uit mijn slaapzak en pak mijn camera. Hierna nog lekker verder geslapen.

    Na een stevig expeditie ontbijt (dat ik nog vele malen zal eten deze reis) ga ik om 10 uur op pad. Ik heb mijn volledige regenoutfit maar aangedaan, het ziet er naar uit dat het voorlopig niet opklaart. De toppen zijn nog steeds gevangen in een wolkenlaag en bovenin ligt sneeuw. Mijn alternatieve plan om via Cairn Toul, de hoge route, te gaan moet ik laten schieten.

    Het eerste deel van de bothy naar de eigenlijke pas valt mee, als het gaat stijgen, wordt het pad minder begaanbaar. Ondanks de laaghangende bewolking is het uitzicht prachtig. Het is niet voor niets een van de mooiste routes van Schotland. Op het hoogste punt van de pas is een enorm blokkenveld en van een pad is geen sprake meer. Het begint licht te sneeuwen. Vanaf nu kom ik zo nu en dan groepjes mensen tegen die vanuit Aviemore komen.

    Als het 12 uur is geweest heb ik het zwaarste deel wel gehad. Ik paseer het punt waar we met Meike, Stan en Loes a fgelopen zomer nog hebben gepauzeerd. Ik volg een deel van het pad dat we toen ook hebben gelopen maar ga dan richting Aviemore ipv Loch Morlich. Het pad door het bos is goed en mooi. Er is een schoolklas bezig met een navigatietocht. Als ik bijna bij Coylumbridge ben, wil en klein mannetje dat ik tegen kom met zijn moeder met mij verder. Hij draait zich om en loopt met me verder ondanks het tegengas van moeder. Als moeder besluit naar hem toe te gaan zet hij het op een rennen. Ik wordt door beiden uitgezwaaid. Nu ben ik weer in de bewoonde wereld en loop langs de verharde weg naar Aviemore.

    Het lukt me snel een lift te krijgen van een local die zelf ook klimt en wandelt. Hij zet me af bij het station. Ik heb geluk dat de bus richting Inverness vertraagd is waardoor ik nog mee kan. In Inverness eerst langs de outdoorshop om nog een gastankje te kopen, de winkels zijn morgen immers dicht. De verkoper vraagt me wat mijn plannen zijn. Hij is vaak in Wester Ross geweest en geeft me adviezen en een update van het weersbericht. De komende drie dagen is het goed weer en het eerste deel dat ik heb gepland is erg zwaar en hij raadt me aan dat over te slaan en verder op te beginnen ook om het goede weer te benutten in het mooiste deel.

    Dan ga ik op zoek naar een slaapplaats en kom uit in een hostel in het centrum. Eerst lekker douchen en een hapje eten in de Irish Pub met natuurlijk een lekkere Guiness.'s Avonds weer naar de Irish Pub, er speelt een prima bandje. Ik vermaak me prima en heb veel aanspraak van locals. Wat zijn het toch vriendelijke gastvrije mensen die Schotten!

    dag3: Inverness-Kinlochewe-Lochan Fadda (Wester Ross)

    Vandaag richting Wester Ross vertrokken. De man van de outdoorshop in Inverness heeft me overtuigd, ik sla het eerste deel dat voor deze zondag op het programma stond over (van Lochluichert langs de zuidelijke over van Loch Fainnich) en probeer bijtijds in Kinlochewe aan te komen.

    Ik stap uit op het station van Anachsheen. Daar is ook de rotonde waar de weg naar Kinlochewe zich afsplitst. Vandaag geen openbaar vervoer en de weg is 14 km lang. Lopen en/of liften maar veel verkeer zou er niet zijn. Ik ga gewoon maar op pad en steek bij iedere auto mijn duim wel weer op, je weet maar nooit. Vele auto's passeren me, veelal campers of auto's met caravans. Als ik ruim een uur onderweg ben doemt er weer een auto aan de horizon die richting Kinlochewe gaat. Een zwarte terreinwagen, meer kans dat deze wel stopt. En ja hoor, een local die een verdwaalde Hollander meeneemt naar Kinlochewe. Als we de weg afrijden besef ik me hoe blij ik mag zijn met deze lift, zonder was ik nooit 'op tijd' in Kinlochewe aangekomen.

    Om 1400 uur sta ik aan het begin van de track die me naar The Great Wilderness moet leiden. Voordat ik ga nog even met Loes gebeld, het zal voorlopig wel de laatste gelegenheid zijn. Als ik vertrek is het droog maar bewolkt. Zowel Torridon met Beinn Eighe op de voorgrond als Slioch voor me zijn goed zichtbaar. Het pad voert langs de rivier van Kinlochewe. Als het pad wat stijgt kijk ik uit over het prachtige Loch Maree. Vlak voordat ik de Gleann Bianasdail in duik die langs de voet van Slioch voert, begint het te regenen. Het pad is slecht met veel gladde stenen en veel modderpoelen. Het wordt een stukje ploeteren. Het gaat langzamer dan gedacht wat mede door het slechte weer komt. Onderweg staat er nog een hert parmantig op een topje met zijn kop omhoog. Ondanks de lastige omstandigheden kan ik toch van de omgeving genieten.

    Eindelijk komt Lochan Fadda in zicht met daarachter de echte Wilderness. Wat een ongelofelijke onherbergzaamheid hier. Geweldig! Het klaart op als ik langs de oostelijke oevers van Lochan Fadda loop. Het is tegen zessen en ik ben behoorlijk op. Bij een mooi kiezelstrandje met een droog en vlak stuk stop ik ermee voor vandaag. Inmiddels schijnt de zon volop met een stevig briesje. Ik zet mijn tent op en tijdens het diner heb ik uitzicht op de Wilderness met direct rechts van me Beinn Tarsuinn en daarachter A Mhaighdean en links Slioch en Beinn Lair. Allen volop zichtbaar. Morgen hoop ik Beinn Tarsuinn en A Mhaighdean te kunnen doen en dan naar Shenavall bothy.

    dag4:Lochan Fadda - Shenavall

    Vandaag ben ik 9 jaar met Anneloes getrouwd, het moet wel een mooie dag worden!Na een heerlijke nachtrust rits ik mijn tentje open en zie dat er een strak blauwe hemel is met hier en daar een wolkje. Daar moeten we van profiteren, dus snel opbreken en op pad.

    Het eerste deel gaat nog langs Lochan Fadda, bij het volgende strandje ligt een bootje. Even na het meest oostelijke puntje van Lochan Fadda klim ik langs een beekje omhoog richting Beallach Odhar, de pas tussen Beinn Tarsuinn en Mullach Coire Mhic Fhearchair ( hoe kom je er op en hoe spreek je het uit in Geallic..). Het gaat sneller dan ik had gedacht. Rond het middaguur ben ik op de Beallach. Daar rust ik even om van de omgeving te genieten. Ik kan nu verder de Wilderness inkijken en zie ook An Teallach maar ook Torridon ver achter me is nog goed zichtbaar.

    Even doorbijten om op de top van Beinn Tarsuinn te komen. Als ik er bijna ben komt een groep van 9 personen naar beneden, ze kamperen in de buurt van Shenavall en ik passeer hun tentjes vandaag nog wel. Als ze 'thuis' zijn kan ik een kop thee krijgen. Op de top geniet ik van het uitzicht. Zelfs Skye is te zien. Ik kijk op de kenmerkende ridge van Beinn Tarsuinn met de 'tafel'. Zo kan ik goed zien waar ik straks langs moet. Het blijkt veel klauterwerk (scrambling) maar niet moeilijk. De afdaling naar Pollan na Muice is erg stijl.

    Op de pas heb ik lunchpauze. Dan betrekt het snel en binnen enkele minuten zit het dicht en sta ik in regen gevolgd door hagel. Ik kan de A Mhaighdean vandaag wel vergeten. Ik daal af via de Gleann na Muice naar de bothy en heb ik onderweg nog zicht op een regenboog die ik van bovenaf zie!. Het is niet echt een pad alleen het laatste deel.

    Tegen 1700 uur passeer ik de tentjes maar ze zijn niet thuis, helaas geen thee. Ik moet de schoenen uit en de slippers aan om de rivier over te kunnen steken (later ontdek ik een plek met stepping stones), daarna door het drassige land richting de bothy. Ik loop met twee mannen op die enkele Munro's hebben beklommen, ze kamperen bij de bothy, dat doen er meer.

    Het is erg druk in de bothy. Ik zet daarom ook mijn tentje maar op. Maar inmiddels is de lucht weer strak blauw en is het veel te lekker om in de bothy te overnachten. Weer diner in het avondzonnetje!

    dag5:An Teallach

    Hoera! Weer een strak blauwe lucht en toppen zichtbaar. Dat is mooi want voor vandaag staat het rondje An Teallach op het programma. Deze groep toppen, waar wat klauterwerk bij zit, is goed te bereiken vanaf Shenavall.

    Ik laat mijn tent staan en pak mijn dagrugzak in. Het eerste deel gaat langs het stroompje, dat langs de bothy stroomt omhoog door een nauwe vallei. Na het passeren van de 300m hoogtelijn komt de helling vrij die beklommen moet worden om de eerste top te bereiken. Dat is Sail Liath. Er is geen pad en de spieren kunnen nu even goed warm worden. Het laatste steile deel tot 800 m bestaat uit een blokkenveld. Daarna vlakt het wat af en worden de blokken minder. De top is niet moeilijk te bereiken en het uitzicht is erg fraai en het zal alleen nog maar beter worden. De rest van An Teallach is goed zichtbaar. Maar ook de rest van Letterewe Forest en Fisherfield Forest en zelfs de toppen van Skye. Op goed geluk probeer ik Loes te bellen en ik heb bereik!

    Dan ga ik op weg naar de volgende toppen, de Cadha Cobhlach en flink klauteren over Corrag Bhuide om te eindigen voor een lunchpauze op Sgurr Fiona (1060m). Er komen twee jongens naar me toe, ze blijken ook bij Shenavall te hebben gestaan en hebben hun tentje nu bij Loch Toll an Lochain staan, je kunt het zien vanaf hier. Samen met de jongens ga ik naar de hoogste van alle toppen, Bidien a Ghlas Thuill, wel 2 meter hoger dan de vorige. Ook deze is niet moeilijk.

    We lopen verder en als we voor de klim naar Glas Mheall Mor staan daal ik af via Glas Toll en loop daarna via de 500 meter lijn om Glas Mheall Liath heen en kom bij het meertje uit. Dan is er een pad dat via de voet van Sail Liath naar het startpunt van deze tocht gaat. Via het stroompje kom ik weer bij Shenavall uit.

    Een geslaagde dag. Het weer is nog steeds goed en ik heb mijn diner, net als de vorige avonden in de avondzon. Alle andere tentjes zijn nu weg en er zijn nog drie Britten in de bothy. 's Avonds hebben ze de haard aan staan. Ik ga even langs. Morgen staat A Mhaighdean en Ruadh Stac Mor op het programma. Vanaf de eerste schijn je het mooiste uitzicht van Schotland te hebben. Er komt echter wel een frontje aan….ik besluit vroeg weg te gaan.

    dag6:A Mhaighdean en Ruadh Stac Mor

    Nog altijd is het droog maar de wind is gedraaid en aangewakkerd. Het front komt er zeker aan, de vraag is alleen hoe lang het nog duurt. Voordat ik vertrek breek ik nog snel mijn tentje op omdat ik vanavond in de bothy overnacht en mijn tent nu nog droog is.

    In een hoog tempo loop ik door de Gleann na Muice en houdt rechts aan via het pad naar de Gleann na Muice Beag. Het pas is goed en ik kan dus lekker doorlopen. Het lijkt nog steeds goed maar zodra ik het Lochan Feith Mhic-illean paseer komen de eerste spetters uit de lucht vallen, het miezert maar de toppen zijn nog vrij. Nog een tandje sneller. In de verte loopt een man, ik ben net zijn tentje voorbij gegaan neem ik aan. Hij verdwijnt naar de noordkant van Rudh Stac Mor.

    Het Fuar loch ligt er mooi en verlaten bij en ondanks de regen die nu meer aanwezig is kan ik het Dubh Loch en Fionn Loch nog zien. Nu nog even steil omhoog naar de top van A Mhaigdean die nu helaas in de mist verdwijnt. De wind wakkert aan en onderweg naar de top gaat het sneeuwen. Nu ik toch al zo dichtbij ben besluit ik toch maar door te gaan om in ieder geval de top te halen. Het is geen moeilijke klim, de omstandigheden maken het nu wat lastiger. De andere man heb ik van de Ruadh Stac Mor zien afdalen en in de verte volgt hij mij. Op de top sta ik alleen in de mist en zie ik helemaal niets van het 'mooiste uitzicht van Schotland'. Helaas maar dat is ook wandelen in Schotland. Toch heeft het ook wel wat zo met dat slechtere weer.

    Ik kom de man tegen op de top, hij komt uit Cornwall en doet de Cape Wrath trail voor de tweede keer. Samen lopen we naar beneden. Het heeft geen zin meer om de Ruadh Stac Mor te beklimmen, het zit potdicht. Als alternatief rond ik Ruadh via de 650 meter lijn aan de NW zijde om zo via de twee meertjes lang het officiële punt "Middle of Nowhere " te lopen dat op de NW helling van Rhuadh Stac Beag ligt. Ik neem even rust en geniet van de ruige omgeving en stilte om me heen. De andere man is inmiddels al weer naar zijn tentje vertrokken. Dan volgt de terugtocht via dezelfde weg als ik gekomen ben.

    Als ik na 8.5 uur wandelen weer bij de bothy kom, is iedereen vertrokken en heb ik het rijk alleen. Ik maak de haard aan en geniet van het diner. Mijn knie is vandaag een stuk dikker geworden. Het plan voor morgen om via Loch Fannich te gaan naar Lochluichart moet ik bijstellen. Om daar te komen moet ik langs een nauwe vallei met een klim over een lastig pad en daarna een stevige afdaling. Gezien mijn knie lijkt me dit niet verstandig. Ik zal na Loch a Bhraoin het gebied via de A832 verlaten om bij Braemore junction de laatste bus van die dag te nemen richting Inverness of anders langs de weg overnachten voor de eerste bus van de volgende dag.

    dag7:Shenavall - Braemore Junction via Loch a Bhraoin - Inverness

    Het weer is redelijk, de bewolking hangt laag maar het is tenminste droog. Nog een laatste foto van Loch na Sealga en dan op pad. Het eerste deel van het pad is goed en al snel ben ik bij een vervallen huisje, Achneigie. Daarna ontstaat er een bredere onverharde weg.

    Na een uurtje lopen buigt het brede pad af naar het noorden, het is het eenvoudige traject van Dundonnel naar Shenavall. Er moet nu een pad verder de vallei inlopen die ik moet volgen, althans dat geeft de kaart aan. Blijkbaar heb ik die gemist of het eerste deel is niet meer goed aanwezig maar ruim een uur worstel ik me zelf door drassige en hobbelige grond totdat ik schuin onder me het pad ontdek. Iets te enthousiast daal ik af en ik glijd uit over een modderlaag. Met mijn wandelstok probeer ik me nog staande te houden, maar vergeefs, de wandelstok breekt in het laatste deel dwars doormidden en de andere verbuigt sterk. De verbogen wandelstok kan ik wel weer rechtbuigen maar de andere is onbruikbaar geraakt. Met een wandelstok ga ik verder maar wel over een redelijk goed begaanbaar pad.

    Bij Loch an Nid komt dan toch de regen even voorbij maar het zal niet lang duren. Aan het ZW uiteinde van Loch a Bhraoin staat op de kaart een huisje genaamd Lochivraon. Het blijkt een soort van zomerboerderij te zijn t.b.v. lammeren. Ook is er een bothy (niet MBA) die er keurig uitziet. Hij wordt nu gebruikt door een groep van een school. De wind jakkert nu behoorlijk en raast over Loch a Bhraoin. Regenbuien komen in series op me af. Uiteindelijk verlaat ik het pad langs het loch richting de A832. Er is meer verkeer dan ik had verwacht. Als ik goed doorloop kan ik de laatste bus misschien nog net halen.

    Ik ben bezig mijn rugzak wat te fatsoeneren als ik een auto in de juiste richting zie aankomen. Al freubelend aan mijn rugzak steek ik en passant ook nog mijn liftersduim maar omhoog. De auto stopt! Blijkt een oudere dame, een local die een heel eind naar Inverness moet, wat vervelend…. In Inverness ga ik op zoek naar een slaapplek en kom uit bij de "Student Hotel" een hostel bovenaan Castle road. Een prima plek om te overnachten.

    Afsluiting

    In Inverness heb ik me nog prima vermaakt met een goede band en wat Pint Guiness. Daarna volgde een lange busreis van 3.5 uur naar Aberdeen Airport en aansluitend de vlucht naar Schiphol.